“Θα ξαναδούμε Μέσι;”
Αυτό το ερώτημα πλανάται μετά από εκείνο το κοντινό του σκηνοθέτη στον Αργεντίνο άσο όσο έστεκε κλαμένος μπροστά στην κερκίδα μετά τον χαμένο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλου.
Δεν αναρωτιόμαστε αν θα τον ξαναδούμε να παίζει, αλλά αν θα έχουμε την τύχη να απολαύσουμε έναν αντίστοιχα ευλογημένα ταλαντούχο ποδοσφαιριστή στα γήπεδα. Και μάλιστα για τόσα χρόνια.
Ίσως οι περισσότεροι να έχουν (κι έχουμε) εναποθέσει τις όποιες ελπίδες τους στον Λαμίν Γιαμάλ. Και ίσως αυτό να είναι ένα ακόμα βάρος στους ήδη φορτωμένους ώμους του Ισπανού ποδοσφαιριστή. Αλλά, αντικειμενικά μιλώντας, ο Λαμίν, δεν θα γίνει ποτέ Λιονέλ. Όχι γιατί δεν μπορεί από άποψη ταλέντου και ικανοτήτων. Αλλά γιατί τα δεδομένα, οι αριθμοί και τα πρόσωπα που περιβάλλουν τους δύο αστέρες διαφέρουν τόσο πολύ όσο η απόδοση των δύο ομάδων στον τελικό της Μουντιάλ.
Εν αρχή είναι οι αριθμοί:
Ο Γιαμάλ σε ηλικία 19 ετών και ολίγων ημερών έχει ήδη κατακτήσει με την φανέλα της εθνικής Ισπανίας το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2024 και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026. Με άλλα λόγια το απόλυτο 2 στα 2! Με την Μπαρτσελόνα έχει πανηγυρίσει τόσο το εγχώριο πρωτάθλημα όσο και το Κύπελλο.
Ως προς τις ατομικές του διακρίσεις, ελπίζω να μην σας περιμένει κάποιο ραντεβού γιατί αυτό θα πάρει ώρα:
Kopa Trophy (2 φορές): Αναδείχθηκε κορυφαίος νεαρός ποδοσφαιριστής (κάτω των 21 ετών) στον κόσμο από το France Football το 2024 και το 2025. Είναι ο πρώτος παίκτης στην ιστορία που το κατακτά back-to-back.
Golden Boy (2024): Κατέκτησε το διάσημο βραβείο για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή στην Ευρώπη κάτω των 21 ετών.
Καλύτερος Παίκτης της La Liga (2025–26): Αναδείχθηκε MVP (Player of the Season) του ισπανικού πρωταθλήματος με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα.
Καλύτερος Νεαρός Παίκτης Euro 2024: Πήρε το επίσημο βραβείο της UEFA και συμπεριλήφθηκε στην Κορυφαία Ενδεκάδα του Τουρνουά.
Ballon d‘Or 2025: Τερμάτισε στη 2η θέση της τελικής ψηφοφορίας για την ανδρική Χρυσή Μπάλα σε ηλικία μόλις 18 ετών.
Επίσης κρατά μια σειρά από ατομικά ρεκόρ ως νεότερος παίκτης βασικός στη λίγκα και στο Champions League, σκόρερ του πρωταθλήματος, νεαρότερος σε τελικό Euro, σκόρερ και παίκτης Εθνικής και για να μην τα πολυλογούμε, το νεαρό της ηλικίας του είναι το… νεαρότερο σε πολλές πολλές ακόμα κατηγορίες.
Στην αντίστοιχη ηλικία ο Μέσι, μπορεί να είχε στο παλμαρέ του δύο πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Ισπανίας, οι συμμετοχές όμως συνολικά δεν ξεπερνούσαν τις 34, τη στιγμή που ο Γιαμάλ είχε ήδη ξεπεράσει τις 50 από την πρώτη του σεζόν.
Ο Αργεντίνος σε ηλικία 19 ετών εθεωρείτο ένα «πολλά υποσχόμενο project» έχοντας όμως δίπλα του αστέρια –ως κύριους πρωταγωνιστές- όπως Ροναλντίνιο, Ετό, Ινιέστα, Τσάβι, Πουγιόλ στην Μπαρτσελόνα και Κρέσπο, Ρικέλμε, Τέβες, Μασκεράνο στην εθνική Αργεντινής. Ο Γιαμάλ δεν «πρόλαβε» να απολαύσει την πολυτέλεια του «μικρού», έγινε γρήγορα, βασικός και αναντικατάστατος τόσο στους μπλαουγκράνα όσο και στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του.
Σχεδόν έναν χρόνο πριν μπει στην τρίτη δεκαετίας της ζωής του, ο Γιαμάλ έχει ένα συμβόλαιο αξίας περίπου 21 εκ. ευρώ που με τα μπόνους μπορεί να αγγίξει και τα 30 εκατ.
Ο Μέσι τη σεζόν 2004–05 (στα 17-18 του) ο βασικός του μισθός ήταν περίπου 300.000 ευρώ το χρόνο. Τη σεζόν 2005–06 (στα 18-19 του) αυξήθηκε στο 1 εκατομμύριο ευρώ ετησίως. Μόλις τον Μάρτιο του 2007 (πλησιάζοντας τα 20) υπέγραψε συμβόλαιο με απολαβές 5 εκατομμυρίων ευρώ. Θα μου πείτε “άλλα χρόνια τότε” και θα έχετε απόλυτο δίκιο.
Όπως άλλα είναι και τα ποσά που ρίχνονται πλέον στα πόδια των ποδοσφαιριστών από τους χορηγούς:
Το 2006, ο Μέσι υπέγραψε το πρώτο του μεγάλο συμβόλαιο με την Adidas (μετά από δικαστική μάχη με τη Nike), το οποίο του απέφερε περίπου 400.000 έως 500.000 ευρώ ετησίως – ένα αστείο ποσό μπροστά στα 30+ εκατομμύρια που εισπράττει ο Γιαμάλ σήμερα από την ίδια εταιρεία.
Ο κατάλογος με τα νούμερα και τα ονόματα θα μπορούσε να συνεχιστεί μέχρι αύριο. Μάλιστα σε όλη αυτή την εξίσωση δεν τολμώ καν να βάλω τους παράγοντες “αναγνωρισιμότητα-social media” διότι εκεί τότε η σύγκριση θα γινόταν ακόμα πιο άδικη και για τους δύο.
Το θέμα όμως –στην κατάληξή του- είναι το εξής: Είναι ανώφελο, μπορεί και εντελώς άστοχο να προσπαθούμε να συγκρίνουμε τους δύο παίκτες αλλά και αστείο να τολμάμε την πρόβλεψη για τυχόν κοινή μελλοντική πορεία του Γιαμάλ με αυτή του Μέσι.
Όπως είδαμε η γραμμή εκκίνησης του ενός είναι η ήδη φτασμένη καριέρα του άλλου, δυστυχώς για τον δεύτερο θα πω. Ο νυν Παγκόσμιος Πρωταθλητής, ναι μεν έφτασε αδιανόητα γρήγορα στο τοπ του αγαπημένου μας αθλήματος, αλλά δεν είμαι τόσο σίγουρη αν πρόλαβε να δει πολλά από την διαδρομή. Αν είχε το χρόνο να κάνει τις απαραίτητες στάσεις «προσαρμογής» ώστε να μην τον πνίξει η έλλειψη οξυγόνου της κορυφής. Αυτό το too many too soon, που λένε οι Αμερικάνοι, είναι ευχή και κατάρα συγχρόνως. Σε ηλικία 18-19-20 ετών τα χέρια και το μυαλό του έχουν γεμίσει τρόπαια, λεφτά, δόξα, φήμη, απαιτήσεις, φιλοδοξίες. Πόσα από αυτά έχει τη νηφαλιότητα να συγκρατήσει;
Είναι στα σημεία των καιρών, η κοινωνία να θέλει τους νέους «πρωτοεμφανιζόμενους με 10ετή προϋπηρεσία και άφθονη εμπειρία», δυστυχώς το ποδόσφαιρο δεν μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Σταυρώνουμε τα δάχτυλα κι ευχόμαστε η φλόγα που έχει μέσα του, να μην τον κάψει.
