“Μαμά μπορείς να έρθεις γρήγορα; Έσπασε ο αποχυμωτής κι έχει χυθεί όλος ο χυμός στην κουζίνα”, ήταν το πρώτο που άκουσα με το που τελείωσα την εκπομπή ένα πρωί στο οποίο τα παιδιά ήταν σπίτι λόγω μιας ίωσης.

Το περασμένο σαββατοκύριακο ζούσα την παράλληλη αεκτζίδικη ζωή του γιου μου, ο οποίος παρακολουθούσε σχεδόν ταυτόχρονα το Σεβίλλη – Μπαρτσελόνα και το Κηφισιά -ΑΕΚ.

“Αυτό το μετάλλιο το αξίζουν όλοι οι Έλληνες”, δήλωσε ο Βασίλης Σπανούλης αμέσως μετά την κατάκτηση του χάλκινου από την Εθνική ομάδα μπάσκετ ανδρών. Ε, όχι κόουτς εδώ κάνεις φάουλ.

Spolier alert: στο παρακάτω κείμενο απλώνεται η απόλυτα αισιόδοξη ματιά για την δική μου, εδώ και πολλά χρόνια επίσημη αγαπημένη.

Καταλαβαίνεις πως τα παιδιά μεγαλώνουν το καλοκαίρι. Το είδα για τα καλά μπροστά μου αυτό εφέτος καθώς τα μισά ρούχα τους κόντυναν/στένευαν/δεν έμπαιναν μέχρι να φύγουμε από το χωριό.

Κάθε φορά που έρχεται μια μεγάλη αθλητική διοργάνωση και μαζί της μια επιτυχία ή ένα στραβοπάτημα, κάνω ένα βήμα πίσω για να ακούσω τί έχουν να πουν οι πρωταγωνιστές.