Μία μικρή λίστα 10 πραγμάτων που η Μαρία Ζαφειράτου εκτίμησε τη χρονιά που μας αποχαιρετά
«Είναι η εποχή που κάνουμε το resolution για την επόμενη χρονιά, έτσι δεν είναι; Και αν θυμάμαι καλά, πράγμα σπάνιο τελευταία, πρέπει να το είχα κάνει πέρυσι τέτοιες ημέρες. Δηλαδή, να θέσω στόχους, να κάνω νέα ξεκινήματα, να κόψω κακές συνήθειες, γενικά να υποβάλλω στον εαυτό μου ακόμα μία λίστα με “πρέπει”.
Δεν θυμάμαι, όχι απλώς αν υπήρξα συνεπής σε αυτή, ούτε καν τι έλεγε!
Οπότε, αυτή τη φορά, θα πάω στα σίγουρα. Όχι με αυτά που ΘΑ ή ΔΕΝ ΘΑ κάνω, αλλά με εκείνα που έκανα, ή δεν έκανα τη χρονιά που φεύγει.
Επομένως ήρθε η ώρα να εκτιμήσω:
1. Όλες τις ημέρες που έλεγα “σήμερα δεν θα την βγάλω” και στο τέλος έπεφτα στο κρεβάτι λέγοντας “καλά τα πήγαμε, αύριο πάλι”.
2. Τις σειρές της μίας σεζόν. Εφτά άντε οκτώ, το πολύ δέκα επεισόδια και τέλος. Διότι, λέει, έρχεται νέα σεζόν του Peaky Blinders το 2027 (μα πόσο αισιόδοξη σκέψη, θα ζούμε μέχρι τότε;) κι εγώ πρέπει να το ξαναδώ από την αρχή να θυμηθώ τί είχε γίνει στις προηγούμενες!
3. Τις καθημερινές υπενθυμίσεις στο κινητό. Εκείνες που μου λένε, ποιο παιδί έχω να πάω που, τι ώρα και μέρα έχω κλείσει -πριν από ένα μήνα- βαφή ρίζας, πότε έχω γύρισμα, το τηλεφώνημα στο γιατρό για ραντεβού. Από την άλλη βέβαια και…
4. Την ατζέντα μου όπου γράφω όλα όσα έχω να κάνω μέσα στην ημέρα και τα διαγράφω ένα ένα.
5. Τον Νίκολιτς. Δεν ήμουν φαν από την αρχή. Έγινα.
6. Τον χρόνο που ΔΕΝ ξοδεύω πλέον στο σιδέρωμα για τα αθλητικά ρούχα των παιδιών. Ναι, αυτά που θα πλύνω και θα απλώσω ξανά σε δύο ημέρες.
7. Τα Podcasts του Άρη Δημοκίδη. Αντικειμενικά, ψύχραιμα, νηφάλια, διασκεδαστικά, επιμορφωτικά υπέροχα.
8. Την ευγένεια. Και φέτος. Από το χαμόγελο της ταμίας στο σούπερ μάρκετ, το ευχαριστώ του περαστικού που δίνεις προτεραιότητα, την καλή κουβέντα στον πιτσιρικά που σε σερβίρει, το κοπλιμέντο για την μπλούζα της μαμάς που περιμένει δίπλα σου έξω από το σχολείο.
9. Τα early drinks. Ειδικά τώρα το χειμώνα, μαζευόμαστε στις 6 και στις 9 είμαστε ήδη στον καναπέ.
10. Τις “καλημέρες” μέσω μηνυμάτων στις 06.30 το πρωί με τις φίλες μου. Έτσι, για να υπενθυμίζει η μία στην άλλη ότι “είμαστε εκεί”. Κι ας μην είμαστε…
10+1. Πάνω και πέρα απ’ όλα, το γεγονός ότι είμαστε (σχεδόν) όλοι εδώ και τα περάσματά μας από γιατρούς και νοσοκομεία είναι περαστικά.
Καλή χρονιά σε όλους».
